Page 272 - Let them speak Towards a patient reported outcome measure set for

Addendum
Lieve Juud, ook al ben jij waarschijnlijk in Frans-Polynesië met Paula, toch
ben je nog steeds een beetje mijn paranimf vanaf de andere kant van de
wereld. Mijn sis mag natuurlijk niet ontbreken! Ook weet ik dat je er alsnog
een beetje bij bent, al is het online. Jouw support heb ik altijd gevoeld en
deze ga ik straks ook zeker voelen hoor! Ik ga je natuurlijk ook heel erg
missen, maar weet ook dat we elkaar altijd nog veel via FaceTime zullen zien
en spreken. En ik hoop dat je Paula daarna snel meeneemt naar Nederland.
Lieve mam en pap, jullie hebben mij onvoorwaardelijk gesteund. Ik kon
jullie altijd opbellen en om advies vragen — en dat heb ik daarom ook vaak
gedaan 😉. Ook al zaten jullie op werk, in Cambodja, bij oma, noem maar
op: ik wist dat ik altijd op jullie kon rekenen. Daar ben ik heel dankbaar voor.
Ook zijn jullie de besten in het af en toe zeggen waar het op staat; daar heb
ik veel van geleerd. Dank jullie wel voor al jullie begrip, geduld en goede
inzichten. Ik mag in mijn handjes knijpen met zo’n goed supportteam.
En save the best for last: lieve Baar. Wij zijn alweer meer dan 10 jaar samen
en ik kan mij niet meer voorstellen dat jij niet in mijn leven bent. Als er
iemand is die mij door en door kent, dan ben jij het wel. Je bent er altijd voor
mij geweest, onvoorwaardelijk. Ik denk dat er niemand is die zoveel van
mijn eindeloze monologen heeft moeten aanhoren als jij. Dank je wel voor
je eeuwige begrip en geduld. Jij bent en blijft mijn grootste steun en beste
vriend. Jij blijft altijd rustig en rationeel, wat voor mij heel helpend en fijn is
geweest. Ook is er niemand met wie en om wie ik zoveel kan lachen als jij.
Ik heb heel veel zin om straks samen naar Watergraafsmeer te verhuizen
en met jou aan deze volgende grote en leuke stap in ons leven te beginnen.
270